چرا سیاست‌های موقت اقتصادی در ایران، دائمی می‌شوند؟

تقریباً هیچ سیاست اقتصادی در ایران با این جمله معرفی نمی شود که «این یک تصمیم دائمی است». برعکس، اغلب سیاست ها با وعده ای آرامش بخش و با تأکیداتی از جمله «تا زمان عادی شدن شرایط»، «به صورت موقت»، «برای کنترل بازار» یا «تا پایان بحران» آغاز می شوند. از ارز ترجیحی و ممنوعیت های تجاری گرفته تا قیمت گذاری دستوری، محدودیت های صادراتی، معافیت های مالیاتی و انواع سهمیه بندی ها، بسیاری از مداخلاتی که قرار بود واکنشی کوتاه مدت به یک وضعیت اضطراری باشند، سال ها دوام آورده اند و حتی به بخشی از ساختار اقتصادی ما تبدیل شده اند.